23 Ocak 2026 - Cuma
Uyuşturucu Aileleri Parçalıyor,
uyuşturucu
Yazar - HÜSEYİN YETİŞ
Okuma Süresi: 2 dk.
68 okunma

HÜSEYİN YETİŞ
yetis.huseyin@gmail.com - 0 (545) 3649543Bu ülkede artık evler sessiz çığlıklarla yıkılıyor.
Kapılar kırılmıyor belki ama annelerin yüreği kırılıyor,
babaların onuru ayaklar altına alınıyor,
çocuklar göz göre göre uyuşturucuya teslim ediliyor.
Ve biz her gün aynı soruyu soruyoruz:
Yetkililer nerede?
Park köşelerinde torbacılar cirit atarken,
okul önlerinde zehir el değiştirirken,
metruk binalar uyuşturucu yuvasına dönüşürken
siz hangi istatistiğin arkasına saklanıyorsunuz?
Uyuşturucu artık münferit bir olay değildir.
Bu bir toplumsal yıkım,
bu bir aile katliamıdır.
Bir evde bir çocuk bağımlıysa, o evde herkes mahkûmdur.
Anne uykusuzdur, baba çaresizdir, kardeşler korku içindedir.
Ama devletin kapısına giden aileye ne deniyor?
“Yer yok.”
“Sıra var.”
“Takip ediyoruz.”
Ne zaman?
Çocuk öldükten sonra mı?
Aile dağıldıktan sonra mı?
Bir baba intihara sürüklendikten sonra mı?
Süslü açıklamalarla, masa başı toplantılarla bu iş olmaz.
Uyuşturucuya karşı mücadele kâğıt üzerinde kazanılmaz.
Sokakta kazanılır, okulda kazanılır, ailede kazanılır.
Bugün tedavi merkezleri yetersiz,
rehabilitasyon neredeyse yok,
psikolojik destek hayal.
Aileler yalnız bırakılıyor, torbacılar ise cesaret buluyor.
Buradan açıkça soruyorum:
Gençler zehirlenirken hangi makam rahat uyuyabiliyor?
Okul önlerinde neden hâlâ uyuşturucu satılıyor?
Bağımlı bir gencin ailesi neden çaresizliğe terk ediliyor?
Bu ülkenin çocukları sahipsiz mi?
Uyuşturucuya karşı mücadele,
siyasi polemik konusu değil,
insanlık meselesidir.
Eğer bugün sert önlemler alınmazsa,
yarın konuşacak aile kalmayacak.
Çünkü aileler ya dağılacak,
ya mezar başında susacak.
Bu yazı bir isyan değil,
bir feryattır.
Artık yeter!
Uyuşturucuya karşı gerçek, görünür ve kararlı bir mücadele istiyoruz.
Göz boyayan açıklamalar değil,
hayat kurtaran adımlar bekliyoruz.
Çünkü kaybedilen her çocuk,
hepimizin ortak ayıbıdır.
Yorumlar (0)
Tüm Yazıları